Διαταραχές Προσωπικότητας

Οριακή Διαταραχή

Τι είναι η Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας;

Η Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας ανήκει στην Ομάδα Β των Διαταραχών Προσωπικότητας και χαρακτηρίζεται από μια έντονη δυσκολία στη ρύθμιση του συναισθήματος, αστάθεια της αυτοεικόνας και τις αίσθησης του εαυτού καθώς κι αυξημένη ευαλωτότητα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Το άτομο μπορεί να βιώνει τα συναισθήματά του με μεγαλύτερη ένταση, να εναλλάσσονται ταχύτερα και να δυσκολεύται να τα ελέγξει, με αποτέλεσμα οι αντιδράσεις του να φαίνονται «υπερβολικές» στους άλλους, παρόλο που για το ίδιο το άτομο αποτελούν μια άμεση και συχνά κατακλυσμιαία εμπειρία.

Η εικόνα της Οριακής Διαταραχής Προσωπικότητας δεν είναι ομοιογενής, καθώς εμφανίζεται με διαφορετικούς τρόπους από άνθρωπο σε άνθρωπο, με κοινό παρονομαστή τη δυσκολία στη σταθερότητα της εμπειρίας του εαυτού και των σχέσεων. Τα τελευταία χρόνια, η κατανόηση της διαταραχής έχει μετακινηθεί προς μια πιο αναπτυξιακή οπτική, όπου τα χαρακτηριστικά της φαίνεται να διαμορφώνονται νωρίς και να γίνονται πιο εμφανή στην εφηβεία και την πρώιμη ενήλικη ζωή, μέσα από την αλληλεπίδραση βιολογικών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων.

Η Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας εκτιμάται ότι αφορά περίπου 1–2% του γενικού πληθυσμού και εμφανίζεται συχνότερα σε κλινικά πλαίσια, λόγω της έντονης επίδρασής της στη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής των ατόμων. Εμφανίζεται σε μεγαλύτερο ποσοστό στις γυναίκες από ότι στους άνδρες με αναλογία περίπου 3:1.

Hilma af Klint – Group IX SUW, The Swan No. 1 (1915). Public Domain.

Η Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας δεν εκδηλώνεται με έναν μόνο τρόπο. Πρόκειται για ένα μοτίβο εμπειρίας που αγγίζει το συναίσθημα, την εικόνα του εαυτού και τις σχέσεις, με διαφορετική ένταση και μορφή σε κάθε άνθρωπο.

Στο επίπεδο του συναισθήματος, υπάρχει μια έντονη δυσκολία στη ρύθμιση. Τα συναισθήματα μπορεί να εμφανίζονται απότομα, να κορυφώνονται γρήγορα και να διαρκούν περισσότερο από ό,τι αναμένεται. Μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα, ιδιαίτερα στις σχέσεις, μπορούν να προκαλέσουν έντονη συναισθηματική αντίδραση, που βιώνεται στο σώμα και στη σκέψη σαν κάτι άμεσο και επείγον. Αυτή η εμπειρία συχνά συνοδεύεται από εσωτερική ένταση, θυμό, άγχος ή μια αίσθηση κενού που είναι δύσκολο να περιγραφεί.

Η αίσθηση του εαυτού μπορεί να είναι ασταθής. Το άτομο μπορεί να αλλάζει τον τρόπο που βλέπει τον εαυτό του, τις αξίες του ή τους στόχους του, ή να νιώθει ότι δεν έχει μια σταθερή «γραμμή» που το ορίζει. Σε ορισμένες στιγμές, αυτή η αστάθεια παίρνει τη μορφή αποσύνδεσης, σαν να απομακρύνεται κανείς από τον εαυτό του ή από αυτό που συμβαίνει γύρω του.

Στις σχέσεις, παρατηρείται έντονη ευαισθησία στην εγγύτητα και την απόσταση. Οι άλλοι μπορεί να βιώνονται εναλλάξ ως πολύ σημαντικοί ή ως απογοητευτικοί και απειλητικοί, με γρήγορες μεταβολές στον τρόπο που γίνονται αντιληπτοί. Ο φόβος εγκατάλειψης μπορεί να ενεργοποιείται έντονα, ακόμη και σε μικρές αλλαγές στη διαθεσιμότητα του άλλου, οδηγώντας σε έντονες αντιδράσεις ή προσπάθειες να αποφευχθεί η απόσταση.

Παράλληλα, μπορεί να εμφανίζονται παρορμητικές συμπεριφορές, ιδιαίτερα σε στιγμές έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Αυτές δεν είναι απαραίτητα «απρόσεκτες» κινήσεις, αλλά συχνά τρόποι άμεσης εκτόνωσης της έντασης ή προσπάθειες να ανακουφιστεί μια κατάσταση που γίνεται ανυπόφορη εκείνη τη στιγμή. Η παρορμητικότητα μπορεί να αφορά τη σεξουαλική ζωή, την οδήγηση, τη διατροφή, ή και τις καταναλωτικές συμπεριφορές του ατόμου.

Το άτομο μπορεί επιπλέον να έχει μια τάση για αυτοκαταστροφικότητα, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, η οποία μπορεί να εκφραστεί με απόπειρες αυτοκτονίας ή και αυτοτραυματισμούς.

Η εικόνα μπορεί να περιλαμβάνει και στιγμές αποδιοργάνωσης της εμπειρίας, όπως παροδική καχυποψία ή αποσύνδεση από την πραγματικότητα, κυρίως σε συνθήκες έντονου στρες. Τα στοιχεία αυτά είναι συνήθως παροδικά και συνδέονται με την ένταση της εσωτερικής κατάστασης του ατόμου.

Η Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας δεν προκύπτει από έναν μεμονωμένο παράγοντα. Σήμερα θεωρείται ότι αναπτύσσεται μέσα από την αλληλεπίδραση βιολογικής ευαλωτότητας και εμπειριών ζωής, ιδιαίτερα κατά τις πρώιμες αναπτυξιακές φάσεις.

Σε επίπεδο βιολογίας, φαίνεται ότι ορισμένοι άνθρωποι έχουν αυξημένη συναισθηματική ευαισθησία και πιο έντονη αντιδραστικότητα στο στρες. Τα συναισθηματικά τους συστήματα ενεργοποιούνται πιο εύκολα και χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν, κάτι που επηρεάζει τον τρόπο που βιώνουν τις σχέσεις και τα γεγονότα της καθημερινότητας. Αυτή η ευαλωτότητα φαίνεται να έχει και γενετική βάση.

Παράλληλα, η διαταραχή φαίνεται να έχει αναπτυξιακή διάσταση. Χαρακτηριστικά όπως η δυσκολία ρύθμισης συναισθήματος, η παρορμητικότητα ή η έντονη ευαισθησία στις σχέσεις μπορεί να εμφανίζονται νωρίς και να ενισχύονται μέσα στην εφηβεία, όταν ο εγκέφαλος βρίσκεται σε φάση σημαντικής αναδιοργάνωσης.

Οι εμπειρίες του περιβάλλοντος παίζουν καθοριστικό ρόλο. Πρώιμο τραύμα, συναισθηματική παραμέληση, αστάθεια στις σχέσεις φροντίδας ή ένα περιβάλλον όπου τα συναισθήματα δεν αναγνωρίζονται ή δεν ρυθμίζονται επαρκώς μπορούν να ενισχύσουν τη δυσκολία στην αυτορρύθμιση. Σε αρκετές περιπτώσεις, το άτομο μαθαίνει να βιώνει τις σχέσεις ως απρόβλεπτες ή επισφαλείς, κάτι που επηρεάζει βαθιά την αίσθηση ασφάλειας.

Ταυτόχρονα, η σύγχρονη κατανόηση δεν περιορίζει την Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας μόνο στο τραύμα. Αν και υπάρχει ισχυρή σύνδεση με τραυματικές εμπειρίες και φαινόμενα όπως η αποσύνδεση, δεν εμφανίζουν όλοι οι άνθρωποι με τη διαταραχή το ίδιο ιστορικό. Αυτό υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια σύνθετη κλινική εικόνα, όπου πολλαπλοί παράγοντες συνδυάζονται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε άτομο.

Η διάγνωση της Οριακής Διαταραχής Προσωπικότητας βασίζεται σε ένα διάχυτο και διαχρονικό μοτίβο λειτουργίας που ξεκινά από την πρώιμη ενήλικη ζωή και επηρεάζει πολλαπλούς τομείς της ζωής, όπως οι σχέσεις, η αυτοεικόνα και η ρύθμιση της συμπεριφοράς. Δεν αφορά μεμονωμένες αντιδράσεις ή περιόδους έντασης, αλλά έναν σταθερό τρόπο με τον οποίο το άτομο βιώνει και οργανώνει την εμπειρία του.

Στην κλινική αξιολόγηση λαμβάνονται υπόψη χαρακτηριστικά όπως η έντονη ευαισθησία στην εγκατάλειψη, οι ασταθείς σχέσεις, η δυσκολία στη σταθερή αίσθηση του εαυτού, η παρορμητικότητα, οι αυτοτραυματικές συμπεριφορές, η έντονη συναισθηματική αντιδραστικότητα, το χρόνιο αίσθημα κενού, ο δυσανάλογος θυμός και τα παροδικά φαινόμενα καχυποψίας ή αποσύνδεσης υπό στρες. Η παρουσία αυτών των στοιχείων χρειάζεται να είναι επαναλαμβανόμενη και να επηρεάζει ουσιαστικά τη λειτουργικότητα.

Ένα κρίσιμο στοιχείο είναι η κατανόηση του πλαισίου και της διάρκειας. Η διάγνωση δεν τίθεται με βάση μια «δύσκολη περίοδο» ή μια έντονη αντίδραση μετά από στρεσογόνο γεγονός. Αντίθετα, απαιτείται προσεκτική αποτύπωση του τρόπου λειτουργίας στον χρόνο, καθώς και διαφοροδιάγνωση από άλλες καταστάσεις που μπορεί να εμφανίζουν παρόμοια χαρακτηριστικά, όπως η Διπολική Διαταραχή, οι διαταραχές που σχετίζονται με τραύμα, η χρήση ουσιών ή άλλες Διαταραχές Προσωπικότητας.

Παράλληλα, η σύγχρονη βιβλιογραφία αναγνωρίζει ότι η διαταραχή είναι ετερογενής και μπορεί να συνυπάρχει με άλλες ψυχικές δυσκολίες, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διατροφικές διαταραχές ή αυτοτραυματική συμπεριφορά. Για τον λόγο αυτό, η διάγνωση δεν λειτουργεί ως «ετικέτα», αλλά ως ένα πλαίσιο κατανόησης που βοηθά στη διαμόρφωση μιας πιο στοχευμένης και εξατομικευμένης θεραπευτικής προσέγγισης.

Επιπλέον, τα νεότερα δεδομένα υποστηρίζουν ότι, όταν η κλινική εικόνα είναι σαφής και επίμονη, η διάγνωση μπορεί να τεθεί με προσοχή και σε εφηβικές ηλικίες, κάτι που επιτρέπει έγκαιρη παρέμβαση και βελτίωση της πορείας.

Η βασική θεραπευτική προσέγγιση στην Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας είναι η εξειδικευμένη ψυχοθεραπεία. Υπάρχουν ισχυρά δεδομένα για προσεγγίσεις όπως η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία (DBT), η Θεραπεία Βασισμένη στη Νοηματοποίηση (MBT), η Ψυχοθεραπεία Εστιασμένη στη Μεταβίβαση (TFP) και η Θεραπεία Σχημάτων. Παρότι διαφέρουν στη θεωρητική τους βάση, μοιράζονται έναν κοινό πυρήνα: μια σταθερή, δομημένη θεραπευτική σχέση και τη συστηματική εκπαίδευση δεξιοτήτων που βοηθούν το άτομο να κατανοεί και να ρυθμίζει την εσωτερική του εμπειρία.

Στην πράξη, η θεραπεία επικεντρώνεται στην αναγνώριση και κατανόηση των συναισθημάτων, στην ανοχή της έντασης χωρίς άμεση εκφόρτιση, στη σταδιακή απομάκρυνση από ασπρόμαυρα μοτίβα σκέψης και στην ανάπτυξη πιο ασφαλών τρόπων σχετίζεσθαι. Η έμφαση δε δίνεται μόνο στη μείωση των συμπτωμάτων, αλλά και στη σταθεροποίηση της αίσθησης του εαυτού και των σχέσεων, κάτι που θεωρείται κεντρικό στη σύγχρονη κατανόηση της διαταραχής.

Η φαρμακευτική αγωγή δεν αποτελεί θεραπεία για τον πυρήνα της Οριακής Διαταραχής Προσωπικότητας. Μπορεί, ωστόσο, να χρησιμοποιηθεί στοχευμένα για συγκεκριμένα συμπτώματα ή συννοσηρότητες, όπως καταθλιπτική διάθεση, έντονο άγχος, αϋπνία ή παρορμητικότητα. Οι σύγχρονες κατευθυντήριες γραμμές υπογραμμίζουν ότι η χρήση φαρμάκων χρειάζεται να είναι προσεκτική και επικουρική, και όχι κεντρικός άξονας παρέμβασης.

Σε περιόδους έντονης απορρύθμισης ή αυξημένου κινδύνου αυτοτραυματισμού, μπορεί να χρειαστεί βραχεία νοσηλεία με στόχο την ασφάλεια και τη σταθεροποίηση. Η νοσηλεία αυτή δεν αποτελεί μακροπρόθεσμη λύση, αλλά μέρος μιας συνολικής θεραπευτικής πορείας που συνεχίζεται σε εξωνοσοκομειακό πλαίσιο.

Η πορεία δεν είναι γραμμική και μπορεί να περιλαμβάνει υποτροπές. Ωστόσο, τα νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι με συνεπή και κατάλληλη θεραπευτική υποστήριξη, πολλοί άνθρωποι παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση στη λειτουργικότητα και στην ποιότητα ζωής με τον χρόνο, κάτι που έχει αλλάξει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται σήμερα η διαταραχή.

Αν νιώθετε ότι τα συναισθήματά σας αλλάζουν γρήγορα και έντονα, ότι σας κατακλύζουν και δύσκολα επανέρχεστε, δε χρειάζεται να το «παλεύετε μόνοι σας».

Όταν η ένταση γίνεται μέρος της καθημερινότητας και αρχίζει να επηρεάζει τον τρόπο που σκέφτεστε, σχετίζεστε και λειτουργείτε, αξίζει να ζητήσετε υποστήριξη.

Αν οι σχέσεις σας κινούνται ανάμεσα σε έντονη εγγύτητα και απόσταση, αν φοβάστε την εγκατάλειψη ή νιώθετε ότι οι άλλοι απομακρύνονται εύκολα, αυτή η εμπειρία δεν είναι κάτι που πρέπει να διαχειρίζεστε μόνοι. Το ίδιο ισχύει όταν η εικόνα που έχετε για τον εαυτό σας αλλάζει ή όταν υπάρχει ένα επίμονο αίσθημα κενού ή αστάθειας που δεν εξηγείται εύκολα.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να αναζητήσετε βοήθεια όταν υπάρχουν σκέψεις αυτοτραυματισμού, παρορμητικές συμπεριφορές που σας φέρνουν σε κίνδυνο ή στιγμές όπου νιώθετε ότι χάνετε τον έλεγχο. Αυτές οι καταστάσεις δεν είναι ούτε «υπερβολή», ούτε προσωπική σας «αδυναμία», αλλά σημάδια ότι το σύστημα έχει φτάσει στα όριά του και χρειάζεται στήριξη.

Η έγκαιρη παρέμβαση δεν αλλάζει απλώς τα συμπτώματα. Μπορεί να αλλάξει και τον τρόπο που βιώνετε τον εαυτό σας και τις σχέσεις σας. Και, κυρίως, σας δίνει τη δυνατότητα να μη μένετε μόνοι μέσα σε μια εμπειρία που συχνά είναι πιο δύσκολη για εσάς από όσο φαίνεται προς τα έξω.

Η εμπειρία συχνά οργανώνεται γύρω από ένταση που έρχεται γρήγορα και δύσκολα υποχωρεί. Καταστάσεις που για άλλους περνούν σχεδόν απαρατήρητες όπως μια καθυστέρηση ή μια μικροαλλαγή στη διάθεση του άλλου, μπορεί να αποκτήσουν ιδιαίτερη σημασία. Η αντίδραση του ατόμου δεν είναι μια συνειδητή επιλογή αλλά άμεση και αναπόφευκτη, σαν κάτι που ενεργοποιείται πριν προλάβει να το φιλτράρει κανείς.

Στις σχέσεις, αυτό μεταφράζεται σε μια ευαισθησία στην εγγύτητα και στην απόσταση. Η σύνδεση μπορεί να βιώνεται ως πολύ σημαντική, αλλά ταυτόχρονα εύθραυστη. Μικρές μεταβολές μπορεί να πυροδοτήσουν το φόβο της απώλειας, ενώ σε άλλες στιγμές το άτομο να απομακρυνθεί απότομα,ως μια προσπάθεια να μειωθεί η ένταση πριν του γίνει ανυπόφορη. Το μοτίβο αυτό δεν είναι σταθερό αλλά μετακινείται, αλλάζει, επηρεάζεται από το πλαίσιο και την εσωτερική κατάσταση.

Η αίσθηση του εαυτού δεν μένει πάντα συνεκτική. Μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τη σχέση, τη στιγμή ή το συναίσθημα που κυριαρχεί. Αυτό δημιουργεί μια εσωτερική αστάθεια που δεν είναι εύκολο να περιγραφεί, αλλά επηρεάζει αποφάσεις, στόχους και την καθημερινή κατεύθυνση.

Για τους οικείους, η εμπειρία είναι συχνά αντιφατική. Υπάρχουν περίοδοι έντονης εγγύτητας και πραγματικής ανθρώπινης σύνδεσης, που όμως μπορεί να ακολουθούνται από απόσταση ή σύγκρουση. Μια φράση μπορεί να παρεξηγηθεί, μια σιωπή να αποκτήσει μεγάλο βάρος, και οι προσπάθειες εξήγησης να μην αρκούν στο άτομο. Συχνά οι οικίοι νιώθουν ότι πρέπει να προσαρμόζονται διαρκώς, χωρίς να είναι πάντα σαφές τι μπορεί να βοηθήσει την κατάσταση.

Η στήριξη φαίνεται να λειτουργεί όταν υπάρχει σταθερότητα στον χρόνο. Όχι μέσα από έντονες αντιδράσεις ή διαβεβαιώσεις της στιγμής, αλλά μέσα από μια παρουσία που επαναλαμβάνεται και παραμένει. Η συνέπεια, η καθαρή επικοινωνία και η αποφυγή απότομων αλλαγών δημιουργούν σταδιακά ένα πλαίσιο που γίνεται πιο προβλέψιμο και, με τον καιρό, πιο ασφαλές.

Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία, μπορεί να αρχίσει να δημιουργείται μια μικρή αλλά σημαντική απόσταση ανάμεσα σε αυτό που νιώθει κανείς και σε αυτό που κάνει. Η ένταση δε χάνεται, αλλά γίνεται πιο αναγνωρίσιμη και λιγότερο κυρίαρχη. Οι σχέσεις αποκτούν μεγαλύτερη συνέχεια και η καθημερινότητα σταδιακά οργανώνεται με τρόπο πιο σταθερό και λιγότερο εξαντλητικό.

Μύθοι & Αλήθειες για την Οριακή Διαταραχή

μύθος #1

Είναι απλώς υπερευαισθησία.

μύθος #2

Αν κάποιος αυτοτραυματίζεται, το κάνει “για προσοχή”.

μύθος #3

Δεν αλλάζει ποτέ.

Αλήθεια

Η ΟΔΠ είναι πολυπαραγοντική διαταραχή με αναπτυξιακή, βιολογική και ψυχοκοινωνική βάση.

Αλήθεια

Συχνά είναι απόπειρα ρύθμισης αφόρητου συναισθήματος ή αποσύνδεσης και απαιτεί σοβαρή κλινική φροντίδα.

Αλήθεια

Με εξειδικευμένη θεραπεία, η πορεία μπορεί να βελτιωθεί ουσιαστικά και σταθερά.

Πηγές & ενδεικτική βιβλιογραφία

  • American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5).
  • Harrison P., Cowen P., Burns T., Fazel M. Oxford Textbook of Psychiatry.
  • Aslam, Hira M et al. “Clinical practice guidelines for the treatment of borderline personality disorder: a systematic review of best practice in anticipation of MAiD MD-SUMC.” Borderline personality disorder and emotion dysregulation vol. 12,1 13. 10 Apr. 2025, doi:10.1186/s40479-025-00284-5
  • Laurini O, Strugarek P and Rahioui H (2025) Borderline personality: revisiting its classification as a neurodevelopmental disorder. Front. Psychiatry 16:1587778. doi: 10.3389/fpsyt.2025.1587778
  • Azzam, Saif et al. “Borderline Personality Disorder: A Comprehensive Review of Current Diagnostic Practices, Treatment Modalities, and Key Controversies.” Cureus vol. 16,12 e75893. 17 Dec. 2024, doi:10.7759/cureus.75893
  • Yuan, Guangzhe Frank et al. “Borderline personality disorder (BPD) features and their relationship with trauma and dissociation among Chinese adolescents: is BPD really a trauma-related disorder?.” European journal of psychotraumatology vol. 16,1 (2025): 2562724. doi:10.1080/20008066.2025.2562724
  • Leichsenring, Falk et al. “Borderline personality disorder: a comprehensive review of diagnosis and clinical presentation, etiology, treatment, and current controversies.” World psychiatry : official journal of the World Psychiatric Association (WPA) vol. 23,1 (2024): 4-25. doi:10.1002/wps.21156
  • Chapman J, Jamil RT, Fleisher C, et al. Borderline Personality Disorder. [Updated 2024 Apr 20]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2026 Jan-.

Οι πληροφορίες παρέχονται μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Δε θα πρέπει να θεωρηθούν υποκατάστατο της εξατομικευμένης Ψυχιατρικής εξέτασης, διάγνωσης και θεραπείας.

Εάν δεν αισθάνεσαι καλά…

…μη διστάσεις να ζητήσεις βοήθεια!

Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε! Δε χρειάζεται να περνάς μόνος/η σου κάτι που σε δυσκολεύει τόσο… αξίζεις να έχεις τη στήριξη που χρειάζεσαι! Κι αν αυτή τη στιγμή σου φαίνεται δύσκολο να κάνεις το πρώτο βήμα, θέλω να ξέρεις πως δεν είσαι μόνος/η σου σε αυτό. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν κάθε μέρα να φροντίσουν τον ψυχικό τους κόσμο και υπάρχουν επίσης κι επαγγελματίες που μπορούν να σταθούν δίπλα σου σε αυτή την προσπάθεια.

Δε σου λέω πως είναι πάντα εύκολο…κάποιες φορές χρειάζεται χρόνος, υπομονή κι επιμονή. Με την κατάλληλη στήριξη, όμως, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν! Ακόμη κι αν αυτή τη στιγμή όλα σου φαίνονται σκοτεινά ή μπερδεμένα, αυτό δε σημαίνει ότι θα παραμείνουν έτσι!

Επειδή η παρούσα σελίδα έχει ενημερωτικό και ψυχοεκπαιδευτικό χαρακτήρα, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άμεση επαγγελματική βοήθεια σε μια επείγουσα κατάσταση…Αν αισθάνεσαι ότι χρειάζεσαι άμεση υποστήριξη, μπορείς να απευθυνθείς στο γιατρό σου ή να καλέσεις σε κάποιο από τα τηλέφωνα υποστήριξης κι έκτακτης ανάγκης που θα βρεις παρακάτω.

τηλ. γραμμη ψυχοκοινωνικησ υποστηριξησ 10306

τηλ. γραμμη sos για παιδια, εφηβουσ & γονεισ 1056

τηλ. γραμμη ψυχολογικησ υποστηριξησ ιθακη 1145

Εθνικο Κεντρο αμεσης Βοηθειας (ΕΚΑΒ) 166

Κάρτες Αξιών & Περιορισμών

Εγγραφείτε στο newsletter και λάβετε δωρεάν τις 54 Κάρτες Αξιών & Περιορισμών, ένα εργαλείο αυτογνωσίας που σχεδιάστηκε για να σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε τι έχει πραγματικά σημασία για εσάς και τι μπορεί να σας κρατά πίσω!